وبلاگ شخصی حمیدرضا جوادزاده

فدای آبی چشمان و سرخی مویت ...

aboohamze — Tue, 10 Nov 2009 18:34:11 GMT

بلای چشم ...

«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»

یک چشم تو را به کهکشانی ندهم

ابروی تو را به آسمانی ندهم

من با تو خوشم در این خرابات بلا

مأوای تو را به خانمانی ندهم

. ــــــــ . ــــــــ . ــــــــ ــــــــ . ــــــــ . ــــــــ .

عمری ز شرار مقدمت سوخته ام

من عاشقی از چشم تو آموخته ام

مشتاق سخن بودی و اکنون دیدی

مهری که ز حیرت به دهان دوخته ام

آتشکده های خفته ی این دل را

با شعله ای از مهر تو افروخته ام

همچون تو در این پیچ و خم بی پایان

باری ز بلا و غصه اندوخته ام

بی شوق نگاهت که دلم مست نبود

یک عاشق دیوانه ی سرمست نبود

آبان ۸۸

والله خیر حافظ و هو ارحم الراحمین

aboohamze — Mon, 19 Oct 2009 13:57:33 GMT

^{به ابرها می سپارمت ...}

^{به بیکرانه ها ...}

^{به رویای خوش آشیانه ها ...}

^{همان آشیانه هایی که ساختی برای دل بیقرارم ...}

^{به ابرها می سپارمت ...}

^{به ابرها که شاهد فراق ما ...}

^{در این دیار بی کسی ...}^{شده اند ...}

^{ای ابرها یار مرا ...}

^{ز بعد روی آسمان ...}

^{نگاهبان می شوید ؟؟؟}

^{مگر بحق آسمان ...}

^{به من عنایتی کنید ...}

^{که خواهشم همین بود ...}

^{به همره دلبر من ...}

^{به سوی قبله ی امید ...}

^{کنار او سفر کنید ...}

^{مباد دلتنگ شود ...}

^{مباد گریان و حزین ...}

^{ز بی وفایی زمین ...}

^{و از شرارت زمان ...}

^{لرزه ای افتد به دلش ...}

^{به ابرها می سپارمت ...}

^{سخن میان ابرها ...}

^{برای ما چه تازه بود ...}

^{و این شروع عاشقی ...}

^{به یک مسیر تازه بود ...}

^{برای گریه کردنم ...}

^{تو را غریبه کرده ام ...}

^{غریب من نگاه کن ...}

^{چقدر گریه کرده ام !!!}

^{به ابرها می سپارمت ...}

^{بدان که عطر بوی تو ...}

^{شاعریه عمر مرا ...}

^{تا به ابد هست کند ...}

^{و با همان رایحه اش ...}

^{در این اتاق کوچکم ...}

^{طبع مرا مست کند ...}

^{روزنه ها بوی تو را ...}

^{به یادگار می دهند ...}

^{تمام ذره های من ...}

^{شمیم گیسوی تو را ...}

^{چه آشکار می دهند ...}

^{به ابرها می سپارمت ...}

^{تو دور می شوی و دل ...}

^{نفس شماره می زند ...}

^{به آسمان که می روی ...}

^{به خاطرات خوبمان ...}

^{کسی اشاره می زند ...}

^{اشارتی به بادها ...}

^{اشارتی به برگ ها ...}

^{اشارتی به شاخه ای ...}

^{که تکیه گاه کردمش ...}

^{خدای من ... شاخه چه شد ...}

^{چرا دگر ندیدمش ؟}

^{ز قلب خود صدا زدی ...}

^{شاخه مزاحم تو بود ...}

^{بدین سبب بریدمش ...}

^{به ابرها می سپارمت ...}

^{به یاد لحظه ای که ابر}

^{تو را به آغوش کشید ...}

^{مرا صدا که می زدی ...}

^{دلم دگر تاب نداشت ...}

^{اشک بهانه می گرفت ...}

^{چشم دگر آب نداشت ...}

^{تا که به پات ریزمش ...}

^{چه لحظه های محشری ...}

^{به یاد لحظه ای که ابر ...}

^{تو را به آغوش کشید ...}

^{شبیه آسمان شدی ...}

^{پر از زلالی و امید ...}

^{دیدنت آسان نبود ...}

^{و در سرای چشم من ...}

^{بودنت امکان نبود ...}

^{به یاد لحظه ای که ابر ...}

^{تو را به آغوش کشید ...}

^{برای زنده ماندنم ...}

^{مرا هوایی نرسید ...}

^{چون که دگر ز هنجرت ...}

^{به من صدایی نرسید ...}

^{::. ۲۷ مهر ماه ۸۸ .::}

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم

aboohamze — Sat, 03 Oct 2009 21:35:33 GMT

مردی صبح زود از خواب بیدار شد تا نمازش را در مسجد بخواند.

در راه مسجد، به زمین خورد و لباسهایش کثیف شد. بلند شد، خودش را پاک کردو به خانه برگشت.

لباسهایش را عوض کرد و دوباره راهی خانه خدا شد.

در راه مسجد و در همان نقطه مجدداً زمین خورد!

او دوباره بلند شد، خودش را پاک کرد و به خانه برگشت.

یک بار دیگر لباسهایش را عوض کرد و راهی خانه خدا شد.

در راه مسجد، با مردی که چراغ در دست داشت برخورد کرد و نامش را پرسید. مرد پاسخ داد:

من دیدم شما در راه به مسجد دو بار به زمین افتادید.

از این رو چراغ آوردم تا بتوانم راهتان را روشن کنم.

مرد اول٬ از اوتشکر کرد و هر دو راهشان را به طرف مسجد به راه افتادند.

همین که به مسجد رسیدند،

مرد اول از مرد چراغ بدست در خواست کرد تا به مسجد وارد شود و با او نماز بخواند.

مرد دوم از رفتن به داخل مسجد خودداری کرد.

مرد اول درخواستش را دوباره تکرار کرد و مجدداً همان جواب را شنید.

مرد اول سوال کرد که چرا او نمی خواهی وارد مسجد شوی و نماز بخوانی.

مرد دوم پاسخ داد: من شیطان هستم. مرد اول با شنیدن این جواب جا خورد.

شیطان در ادامه توضیح داد:

^{من شما را در راه مسجد دیدم و این من بودم که باعث زمین خوردن شما شدم.}

وقتی شما به خانه رفتید و خودتان را تمیز کردید و مجدداً به مسجد برگشتید،

خدا همه گناهان شما را بخشید. من برای بار دوم باعث زمین خوردن شما شدم و حتی آن هم

شما را تشویق به ماندن در خانه نکرد،

بلکه دوباره شما را راهی مسجد کرد. به خاطر آن، خدا همه گناهان افراد خانواده ات را بخشید.

من ترسیدم که اگر یک بار دیگر باعث زمین خوردن شما بشوم،

آنگاه خدا گناهان افراد دهکده تان را ببخشد.

بنابراین، من سالم رسیدن شما را به خانه خدا (مسجد) تضمین کردم.

سلام بر خدای رمضان

aboohamze — Wed, 09 Sep 2009 13:36:33 GMT

هنر ...

«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»

ما پیرو راه عترت و قرآنیم

راضی به رضای گردش دورانیم

گر خیمه زدن برای آقا هنر است

در وادی غربت ز هنرمندانیم ...

تقدیم به هیئت امام علی (ع)

۱۸ رمضان ۱۴۳۰- فرانکفورت

یا شعر من لا رفیق له

aboohamze — Fri, 31 Jul 2009 12:04:33 GMT

صدای آشنا

«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»

صدایی آشنا می زد در آن روز

وجودم دست و پا می زد در آن روز

چفیه ٬ صحن مسجد ٬ صوت قرآن ...

خدا ما را صدا می زد در آن روز

ناز لیلا

«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»

دیدن چهره ی دلدار دویدن دارد

ساحت قدسی دادار رسیدن دارد

ناز کن ای همه هستم که دگر دانستم

ناز لیلای من این بار کشیدن دارد

مرداد ۸۸

ما معتکفان حرم دلداریم (5)

aboohamze — Thu, 30 Jul 2009 03:22:33 GMT

^{ویژه اعتکاف سال ۸۸ مسجد جامع امام علی (ع) هامبورگ}

^{بعد از نماز مغرب و عشا بود ...}

^{که کم کم صحن مسجد خلوت شد و اعتکافيا موندن ...}

^{اومدن جلوتر تا صفاي خالي رو پر کنن ... حاج آقام کم کم شروع کردن ...}

^{چکيده صحبتاشون درباره فلسفه اعتکاف و شرايط روزه مسافرا و اينا بود ...}

^{که خوب واقعا يه سري نکات رو ما هم نمي دونستيم ...}

^{با اينکه فکر مي کرديم قبلا اعتکاف رفتيم و همه چي رو از بريم !}

^{يه چند تا از معتکفين هم سوالاتي کردن و حاج آقام جواب دادن ...}

^{برای خواندن متن کامل روی ادامه مطلب کلیک کنید}

ما معتکفان حرم دلداریم (4)

aboohamze — Thu, 23 Jul 2009 01:35:33 GMT

^{ویژه اعتکاف سال ۸۸ مسجد جامع امام علی (ع) هامبورگ}

^{مراسم تموم شد ... نهار رو خوردیم ... بماند که به چه طریقی خوردیم ...}

^{ولی خیلی چسبید ...}

^{باید زودتر راه میفتادیم ... چون برنامه هامبورگ حدودای ساعت ۸ شروع می شد ...}

^{حداقل باید ۷ هامبورگ می بودیم ...}

^{ما که کار خاصی نداشتیم ... مهم حاجی بود که بتونه از اون شلوغ پلوغی در آد ...}

^{تو همین فاصله خدمت آقای ابراهیمی و کاظمی عرض ادبی کردیم ...}

^{سید هم لباسای مخصوص رانندگی شو پوشیده بود و آماده ...}

^{منتظر بودیم حاجی بیاد و راه بیوفتیم ...}

^{حاجی ساک و وسایلشم داد که بذاریم تو ماشین ...}

^{برای خواندن متن کامل روی ادامه مطلب کلیک کنید}

ما معتکفان حرم دلداریم (3)

aboohamze — Sun, 19 Jul 2009 02:58:33 GMT

^{ویژه اعتکاف سال ۸۸ مسجد جامع امام علی (ع) هامبورگ}

^{به علی گفتم که پنجره رو ببنده صبح سرد می شه ها ... اما یادش رفت ...}

^{همچین یه سوزه بدی میومد ...}

^{تو خواب و بیداری بودم که صدای سید اومد ...}

^{پاشین دیر شده ... نمیرسیم ...}

^{اصلا حسه پاشدن نبود ... بعد از یه روز راه رفتن و گشت و گذار ...}

^{شنبه رو میگم که قرار بود هامبورگ رو بگردیم ...}

^{موبایلم و برداشتم و یه نگاه به صفحش کردم ... طبق عادت همیشگی ...}

^{ساعت حدودا 8 صبح بود ...}

^{با هر زحمتی بود بلند شدیم ... یه کم دیر شده بود ...}

^{آخه حدود ساعت 10 با حاج آقای هاشمیان جلوی فرودگاه برلین قرار داشتیم ...}

^{که با ایشون که از مونیخ میومدن بریم مرکز اسلامی برلین برای برنامه ظهر ...}

^{برای خواندن متن کامل روی ادامه مطلب کلیک کنید}

ما معتکفان حرم دلداریم (2)

aboohamze — Sat, 11 Jul 2009 18:00:33 GMT

^{ویژه اعتکاف سال ۸۸ مسجد جامع امام علی (ع) هامبورگ}

^{کلا یه جاهایی بد می پیچید ... سید رو میگم}

^{دیگه ماشین توپ افتاده بود زیره پاش ... حال می کرد البته ما هم بالطبع ...}

^{افتاده بودیم تو خیابون منتهی به مسجد ... منم لحظه شماری می کردم ...}

^{خیلی تعریف مسجد رو شنیده بودم ...}

^{خلاصه همین جوری که خیابون رو میرفتیم و از منظره کناره دریاچه استفاده می کردیم}

^{یهو سید پیچید ...}

^{چشم وا کردیم دیدیم گنید گلدسته های مسجد جلومونه}

^{خیلی جا خوردم ... یعنی شکه شدم ... فکر نمیکردم اینجوری وارد شیم}

^{حالا علی حدود ۱۰ سال پیش اومده بوده هامبورگ با خانوادش ...}

^{ولی من اولین بارم بود.}

^{برای خواندن متن کامل روی ادامه مطلب کلیک کنید}

ما معتکفان حرم دلداریم (1)

aboohamze — Fri, 10 Jul 2009 18:57:33 GMT

^{ویژه ی اعتکاف سال ۸۸ مسجد جامع امام علی (ع) هامبورگ}

^{اولین بار سید گفت ... که اره اعتکافم داره شروع میشه و اگه خدا بخواد میرم ...}

^{دلم یه جوری شد ... می خواستم بگم منم میام اما صبر کردم ...}

^{یعنی شرمم اومد اینجوری خودم رو سرخود دعوت کنم ...}

^{آخه مطمئن بودم حساب کتاب داره ...}

^{از طرفی دلم روشن بود که می طلبه و طلبید ... شکرش}

^{گفتم کیا هستیم ... گفت منو تو و علی ...}

^{کدوم علی ؟ ... میشناسیش بابا همون علی عمه ...}

^{اهان ایول بچه باحالیه حال میده ... راستی فامیلیش چی بود ؟ ... صنعتی}

^{امین نمیاد ؟ ... نه مثل اینکه امتحان داره نمیتونه}

^{حیف شد اگه بود خیلی می چسبید ... عوضش دعاش می کنیم}

^{چجوری بریم ؟ ... انشاالله جمعه میریم که شنبه از صبح هامبورگ رو ببینیم}

^{یکشنبه ظهر هم بابد با حاج آقا هاشمیان بریم برلین ...}

^{برنامه دارن برا ولادت ... شبش هم که خود هامبورگ برنامه است}

^{خوب توکل بر خدا پس کارای سفر رو بکن ... منم در جریان بذار}

^{خوشحال بودم ... آخرین بار که اعتکاف بودم چند سال پیش بود ...}

^{دلم برا حال و هواش تنگ شده بود ... بعد از بیست ماه دوری از ایران ...}

^{وای خدا یعنی میشه جور شه بریم یه دلی از عزا دراریم ...}

^{صدامو شنید ...}

^{فهمیدم که شنید ... جوابم داد ...}

^{اره میشه ...}

^{ادامه دارد ...}