تا تو رفتی هل اتی در دهر گشت خنده با لبهای حیدر قهر گشت «»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«» محسنم در راه بود اما دریغا شهر ما گوییا جایی برای طفل دردانه نداشت آمدم تا مثل یک پروانه بر گرد سرت سر کنم ایام را اما در خانه نذاشت «»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«» بی وجودت جسم خانه بی وضو ماند پای یثرب در گل هستی فرو ماند «»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«» من قلم را از ازل برداشتم بهر هر بیتی مثل پنداشتم
جمعه هفدهم خرداد 1387ساعت
4:7 بعد از ظهر به قلم حمیدرضا جوادزاده| |
گفتند 9 فروردین اومدی ... اما نگفتند کی بر میگردی؟ ما هم دیگه سوال نکردیم!!! افتخارمه نوکری از نوکران حسین بن علی(ع) هستم نحوه نوکری رو گفتند نگو ... ولی یه موقع هایی دستم به شعر می ره یعنی غزل و رباعی و دوبیتی و ... کلا آدم شوخی ام خیلی جدی نگیریدم ... نمی دونم آخرش چی میشه ولی ان شاالله به خیر بگذره ...
اشعار این وبلاگ متعلق به نویسنده آن می باشد. هرگونه استفاده از اشعار با ذکر منبع بلامانع است
اشعار این وبلاگ متعلق به نویسنده آن می باشد. هرگونه استفاده از اشعار با ذکر منبع بلامانع است
