«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«» مادر من مادر باران بود و ... زندگیش معنی قرآن بود و ... تا که قدم از قدمش بر می داشت خانه شبیه یک گلستان بود و ... قبل دعا برای ما فرزندان به فکر همسایه و مهمان بود و ... موی تو را شانه که می زد شبها چهره ی او همیشه خندان بود و ... تا که شبی بین گلستان دیدم آتشی از کینه فروزان بود و ... بیت جگرگوشه ی خاتم دیگر شبیه خانه های ویران بود و ... کم کم از این روضه گذر کن شاعر شاهد ما حضرت یزدان بود و ... مادر ما رفت و پدر تنها شد محرم او چاه و بیابان بود و ... امید ما بعد فراغ مادر همیشه دلداری سلمان بود و ... صدای اشک بی صدای زینب در دل آن شام غریبان بود و ... شمیم یاس و حس باران آن شب شبیه قبر لاله پنهان بود و ... پس همگی به زیر لب می خواندیم مادر ما مادر باران بود و ... فاطمیه دوم ۱۴۳۰
یک غزل می ... «»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«» هرچه ام با تو صمیمی ... ساده ام ... باز پروازی دگر ... آماده ام جام بیت و مصرعی بر من بده یک غزل می می زنم ... پر باده ام از میان جذبه های عاشقی من به چشمان شما دل داده ام آشنا بودم به اسرار دلت از همان روزی که مادر زاده ام چشم هایم کوچه را جارو زده سر به خیر مقدمت بنهاده ام چون تو هستی قد کشیده قامتم ورنه زیر دست و پا افتاده ام جمله ی سنگ مزارم را ببین " من به عشق دیدنت جان داده ام " اردیبهشت ۸۸ فهم غزل «»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«» فهم غزل کم آورد به نزد معنای شما بزرگ احرام بود گنبد خضرای شما ای که به دنیای دلم پیمبری یگانه ای گشته رحیل مرغ دل به سوی صحرای شما دوباره یاد آن سفر دوباره در خاطره ها بهانه می کند دلم روضه ی مینای شما چه حس پاک و ساده ای در آن مدینه داشتیم ولی نصیب ما نشد رویت سیمای شما چنان رحیم و مهربان برای امّتت شدی که فخر قرآن شده این رحمت والای شما همین کسی که جان دهد به پای غنچه هایتان دوباره زنده گشته از شمیم گلهای شما بگو به روز محشر از برای اتمام نجات شفیع ما که می شود ام ابیهای شما ۲۵ اسفند ۱۳۸۷
جشن سی سالگی «»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«» لبریزم و از عاطفه ها می گویم دلخونم و از حادثه ها می گویم تا خاک تو را ای وطن اثبات کنم از کهنه ترین معرکه ها می گویم ــــــ . ــــــ . ــــــ . ــــــ . ــــــ . ــــــ . ــــــ . ــــــ چون غیرت مردان خدا شد تکریم تا حق وجود دشمنان شد تحریم منظومه انقلاب اسلامی ما با نام خمینی به جهان شد تقدیم ــــــ . ــــــ . ــــــ . ــــــ . ــــــ . ــــــ . ــــــ . ــــــ شب بود و دل از واهمه ویران آری ظلمانی و تیره همه دوران آری مردم همه بیتاب و پر از شوق زیارت در حسرت آن یار جماران آری این نهضت طوفانی ما بر پا شد گرمای دل و فصل زمستان آری یادی ز حماسه آفرینان کردیم در کشور شیران و دلیران آری در جشن ولادت همه گرد آمده ایم سی ساله شد انقلاب قرآن آری در سال شکوفایی و نو آوری عشق لبیک دل ما به شهیدان ... آری ... راْی همه ی ملت ما می ماند جمهوری اسلامی ایران ... آری ... اولین غزل حماسی ۲۱ بهمن ماه ۱۳۸۷ ::. مصرع های قرمز رنگ ایراد وزنی داره که ان شاالله با مدد دوستان رفع بشه ...
تدبیر عدو «»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«» هر طرف می نگرم نیزه و شمشیر عدوست اصلا این حرف دلم زیر سر تیر عدوست بعد از آن قرن پر از غصه که می پندارید بردن عمه به بازار ز تدبیر عدوست بس که فکر تازیانه کرده ام در این مسیر رفت از یادم که بر پا همه زنجیر عدوست گریه های گاه و بی گاه تمام کودکان از برای خنده های سرد و دلگیر عدوست مجلس شراب و می، کوفه و شام پر بلا همه بر ما گذر اندازد و تقدیر عدوست ما رایت... ز لب عمه چو بیرون آمد گفتم این بهانه ای برای تطهیر عدوست آنچه آمد به سر ما بیش از بوده و حال هر طرف می نگرم نیزه و شمشیر عدوست . . . ۲۷ ذی الحجه ۱۴۲۹ همين امشب مي خوام باهات حرف بزنم بازم از ته دل ... پاي منو با تربت پاک شما به اين دنيا باز کرد ... حاجت کده «»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«» گمراهم و از شوق حريم تو به راهم شب ولادت آبان ۸۷
زلف پریشان «»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«» هر شب به یاد زلف پریشان کشانیم امشب به وجد آمدی از جان ستانیم گر خلوتت نبود برازنده بهر من دیگر ز جمع عیش عزیزان نرانیم بارم سبک نی و نبود مرکبی مرا خواهم دمی به کوی محبان رسانیم من قصه های چشم تو را خوب خوانده ام عالم به ناله آمد از این قصه خوانیم در انتظار غمزه ی مستانه ای زتو پیر غمم اگر چه به عصر جوانیم دنبال رد پای تو مانند سایه ای آیم فقط بگو به کجا می کشانیم عمری بدم ز خانه به دوشان درگهت حال آمدی . . . که من زفراقت خزانیم آبان ۸۷ «»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«» و در ادامه به مناسبت فرارسیدن سالروز شهادت شیخ الائمه امام صادق (ع) دو غزل از مجموعه (از احد تا غدیر ۷) رو تقدیم شما عاشقا می کنم ... باز هم طبع . . . «»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«» طبع من مرده و هوی تو نیازش باشد حسم افسرده و بوی تو نوازش باشد خوش به حال دل دریایی و با سوزی که شاعری بر سر کوی تو نمازش باشد گشتم و خواندم و آخر به خدا فهمیدم غزل آنست که خوی تو فرازش باشد من کجا مستی و میخانه کجا ای ساقی نیست لعلی که سبوی تو گدازش باشد قافیه تنگ بیاید به برم زیرا که طبع من مرده و هوی تو نیازش باشد . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . روضه خوانم من از آن نیزه و لبهایی که صوت قرآن خدا سوی حجازش باشد مهر ۸۷ صوت غزل «»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«» تا دم از عشق ازل می آید خنده و گریه بدل می آید آخر آن روز رسد کز سر دل وزن بر باب فعل می آید ارض و زلزال گنه کاری ماست ورنه آن کی ز گسل می آید ؟ تو چه از درد دلم می دانی نکته از ضرب و مثل می آید جوجه را آخر پاییز شمار درد ما هم به محل می آید گر کسی قدر جوانی طلبید یادم احلی من عسل می آید بگذریم ای رفقا گوش کنید صوت قرآن غزل می آید شهریور ۸۷ مدینه شهر پیغمبر (ص) «»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«» شبی که بال و پر قدسیان به زیرم بود و آیه های تو بنهفته در نفیرم بود برای هر قدمی صد بهشت می دیدم به سمت گنبد خضرا که در مسیرم بود مدینه بود و نسیمی لطیف و شور انگیز شبیه حال و هوایی که در ضمیرم بود <>-<>-<>-<>-<>-<>-<>-<>-<>-<>-<>-<> مدینه صحن و سرایت سرای جبرائیل همیشه پشت سر تو دعای جبرائیل کسی برای فرودش اجازه می طلبید رسید چونکه به گوشم صدای جبرائیل سرشته خاک حریمت تمام آب و گلم مدینه اجر گلت با خدای جبرائیل . . .
آتش عشق «»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»»«»«» عشق را زیبنده کردی و مرا سوزاندی هر چه گفتم خنده کردی و مرا سوزاندی با تمام احترامی که برایم داشتی آتشی آکنده کردی و مرا سوزاندی گفتمت لیلی کجا این بی سر و بی پا کجا باز هم شرمنده کردی و مرا سوزاندی تا نماند آبرویی بهر این ویرانه دل خلق را بیننده کردی و مرا سوزاندی با خودم گفتم رهایت می کنم از شر دوست خاطراتی زنده کردی و مرا سوزاندی هر چه گفتم از گذشته نادمم یاری رسان صحبت از آینده کردی و مرا سوزاندی مانده ام ای بی نشانه از همان اول چرا عشق را زیبنده کردی و مرا سوزاندی ؟ خرداد ۸۷ کنکور «»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«» سحر بودم در این کف که دوباره بذار سال دیگه فایده نداره ... گروه خون تو یک چیز دیگست قبولی توی تهران !!! خنده داره یهو گفتم نمیذارم خیالات کلاهی بر سر بنده بذاره قبول میشی عزیزم ناله کم کن مخ از گاج و قلم چی شوره زاره مگه تستای پارسال ندادی ؟ هنوز دستات از اون شب پینه داره همش ماهی یه بار چشمت به در بود ... که از ایران برات سنجش بباره تو غیر انتفاعی ها چپیدی همه گفتن چقدر این مایه داره به جز باد دادن وقت مشاور ... میدیدی مادرت چشم انتظاره حالا قاتی نکن غصت نباشه همه دست خود پروردگاره ... زدم فالی به نام حضرت دوست چه فالی ! مونده یود چشمو دراره جواب آمد در این فال دو پهلو بذار سال دیگه فایده نداره !!! یتیم یثرب «»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«» من آنشب خاطرم دلگیر می شد یتیمیم در آن تصویر می شد همان شامی که یثرت را فراگیر سراسر نغمه تکبیر می شد و در هنگام غسل مادر ما ... غم شیر خدا تکثیر می شد ابوذر را بگو سلمان بیاید گمانم دفنش آخر دیر می شد یقین دارم اگر اینها نبودند پدر در دفن مادر پیر می شد نمی گویم پدر غصه نمی خورد به والله از تو دیگر سیر می شد تو ای دنیا ... نگفتی این خلیفه در این مدت چرا تحقیر می شد نمی دانم ولی بهتر همین بود سکوتش حاکم شمشیر می شد خرداد ۸۷ غم یار «»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«» گنه کارم گنه کارم گنه کار ولی دائم تو ستاری و ستار وجودم خسته از این قلب زار است غمی دارم غمی دارم غم یار طبابت خارج از این حد و مرز است چه بیمارم چه بیمارم چه بیمار اگر آید به بازار فرافش علاج دل خریدارم خریدار الا آنکه دلی بی درد داری... از این قلبم وزین دل دست بردار (الهی و ربی من لی غیرک) به نام محرم «»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«» به نام میم و حا و را و میم * قسم بر جلوه قلب سلیم به نام ماه خون و سوز و آه قسم بر عرض آداب کلیم به نام قصه های کربلا قسم بر آن خردمند علیم به نام عزت و مردانگی قسم بر روح دستانی کریم به نام سرخی خون حرم قسم بر سبزی فرش و گلیم که بی ذکر حسین بی علی(ع) دو عالم نزد حق گردد رجیم * : م ح ر م سال بی آقا «»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«» یا مقلب ای همه رویای ما یا مدبر ناجی فردای ما کهنه باشد بی وجودت سال نو ای بهار سال بی آقای ما هفت سین سینه را یک سین بس خیمه سبزت سرو سودای ما من توسل میکنم آقا بیا پس چگونه می شوی بابای ما سامرا چشم انتظار دست توست گشته آن ویرانه ها ماوای ما عید ما روز ظهور مهدی است هک شده بر طاق دل این نای ما عیدی ما را ترنم میکنی؟ در همین دنیا شوی همتای ما بعد از آن دیگر نخواهم هیچ جز یک سفر تا کربلا مولای ما 
بازم از در اصلي ... رو به روي ضريح مطهر ...
ايون طلات ، گنبدي که تازه طلا کاريش تموم شده ...
به ياد داري خانوم جان ...
هر وقت از مشهد ميومدم حرمت سلام برادرت رو مي رسوندم . . .
يا امام رضا . . .
آقا جان يادته هر وقت ميومدم پيشت سلام خواهرت رو مي رسوندم . . .
اصلا با چه شور و ذوقي سلام شما خواهر و برادر رو به هم ميدادم . . .
امشب سلام منو به خدا برسونيد ...
بدون شما رو ندارم برم در خونش . . .
اگه شما رو نداشتم چي جوري مي رفتم . . .
يا حضرت معصومه . . .
تو اين دنيا و اون دنيا کي ميدونه شما چقدر گردن من حق داري ؟
خودم خوب مي دونم ...
خانوم ... راه رو گم کردم ... گم ...
اما هنوز چراغ هاي حرمتو مي بينم . . .
هنوز صداي اذان حرمت مياد . . .
درست مثل اون موقع ها که تو کوچه هاي شهرت قدم مي زدم و مي ديدمت ...
اما فقط مي ديدمت ... دريغ که کور بودم
بيا و بزرگي کن ...
تويي که خانه به دوشاي حرمت مي گفتن :
هر وقت استخاره مي کنيم بد مياد ، يه صدقه مي ديم برا بي بي دوباره استخاره مي کنيم . . .
خود خانوم لطف مي کنه . . .
بي بي جان ...
منم قاطي همشهريات سوا کن
مني که هميشه به همشهري بودنم با تو افتخار کردم ...
اصلا داد زدم ... خودت شاهد بودي بعضي وقتها چند بار گفتم :
آقا من قم به دنيا اومدم
تو اين دنيا هر کاري کنم نمي تونم شکر اينو به جا بيارم که خدا
اينا رو من نمي نويسم . . .
عشق مي نويسه . . . عشق به اين خانواده . . . عشق به شما
که مقدس ترين ، زيباترين و بهترين عشقه
تو يک کلام بگم بيچارتم . . .
نذار اين گمراهي که يه موقع هايي جاهل مي شه گمراه تر از اين شه . . .
نذار اين صدايي که يه عمر برا شما نواخته شده کار ديگه کنه ...
نذار اين دست که سالها در خونه شما رو زده کار ديگه کنه ...
نذار اين چشم که هر وقت تابلوي قم 5 کيلومتر رو مي ديد آروم و قرار نداشت کار ديگه کنه ...
نذار ... نذار ... نذار ...
به حق همه خوبات
به حق همه عاشقات ... اي زينب امام رضا (س)
چون مرغ سبکبال در اين وقت پگاهم
من غرق گناهم که به دنبال تو گشتم
دانم که همين عاشقيم بوده گناهم
حاجت کده ام غرق زيارت شده امشب
دلتنگي ديدار شما کرده تباهم
هر دفعه که با شوق به سوي تو دويدم
درهاي شبستان حرم بود گواهم
هر دفعه که از توس به باب تو رسيدم
هر دم که بساط عاشقي بود فراهم . . .
يک "سلام خواهر" به شما هديه نمودم
از جانب سلطان دل و ضامن آهم
قانون گدايي در اين خانه همين است
وقتي که غلام تو شدم سرور و شاهم
قم قبله قلب همه غم زدگان است
يا حضرت معصومه تويي پشت و پناهم . . .
ادامه مطلب
