خیلی با این عکس حال کردم ... اینه که گذاشتم بقیه هم استفاده کنن ... باز هم طبع . . . «»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«» طبع من مرده و هوی تو نیازش باشد حسم افسرده و بوی تو نوازش باشد خوش به حال دل دریایی و با سوزی که شاعری بر سر کوی تو نمازش باشد گشتم و خواندم و آخر به خدا فهمیدم غزل آنست که خوی تو فرازش باشد من کجا مستی و میخانه کجا ای ساقی نیست لعلی که سبوی تو گدازش باشد قافیه تنگ بیاید به برم زیرا که طبع من مرده و هوی تو نیازش باشد . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . روضه خوانم من از آن نیزه و لبهایی که صوت قرآن خدا سوی حجازش باشد مهر ۸۷
پنجشنبه هجدهم مهر 1387ساعت
6:20 بعد از ظهر به قلم حمیدرضا جوادزاده| |
پنجشنبه یازدهم مهر 1387ساعت
11:6 قبل از ظهر به قلم حمیدرضا جوادزاده| |