_{یک روز حرمت را خراب می کنند و ... یک روز نامت را بازیچه ی خوش گذرانی ها ...
شان نامت را نشانه می گیرند ...
راستی آقا ! از ما دلخوری ؟ از ما بچه شیعه هایت ...
که حالا همه سینه چاکت شدیم ... همه برایت مقاله می نویسیم ...
همه طبع شعریمان گل کرده برایت !
تا به حال شاید تاریخ ولادت و شهادتت هم بر ما پوشیده بود!
چه برسد به ختم جامعه کبیره و عمل ...
آقا دلم خیلی گرفته ...
می گویند سکوت کن ... مصلحت زمان و مکانت این است
سگی آمده و پارسی کرده و می رود ! گنده اش نکن !
اما ... دلم آرام نمی شود ...
این سکوت با کدام سکوت در تاریخ غربت شما و اجداد مطهرتان برابری خواهد کرد...
هیهات ...}